همایش صنعت روکش تایر و بازیافت برگزار می شود

انجمن صنفی کارفرمایی تولید، تامین کنندگان مواد اولیه و زنجیره ارزش صنایع لاستیک کشور هفته گذشته نخستین جلسه کمیته علمی همایش صنعت تایر و بازیافت تایر را با حضور جمعی از فعالان این صنعت و صاحبنظران صنعت تایر و روکش برگزار کرد.

هم افزایی در مورد صنایع روکش زیرپله ای

در این نشست مدیرعامل شرکت لاستیک فلز پویا با بیان این که الزام و مزیت های ناشی از توافق بین اعضای صنف روکش، روی موضوعات مختلف اعم از قیمت، استانداردها، تامین منجید مورد نیاز و … در کنار ارتباطات واحدهای روکش با شرکت های تایرساز همگی نیازمند یک هم افزایی حتی در مورد صنایع روکش زیرپله ای است که ضروری است پای کار بیایند، گفت: در این رابطه موضوعات مالیات، مواد اولیه، تامین منجید، حضور تایرسازان در همکاری با شرکت های روکش کار و … از جمله مزیت هایی هستند که می توانند ائتلاف شرکت های روکش ساز را ایجاد کنند.

به گفته مهندس یدی، شرکت های تایرساز در حال حاضر دو در هزار از درآمد فروش خود را بابت حمایت از موضوع محیط زیست پرداخت می کنند که در ارتباط با شرکت های روکش و بازیافت به کار گرفته شود و معتقدم ارتباط مستقیم دو صنعت می تواند مزایایی برای هر دو طرف به همراه داشته باشد.

وی با اشاره به این که این موضوعات می تواند الگویی برای صنعت روکش ایجاد کند، افزود: تایرسازان شعب و نمایندگی های زیادی در اختیار دارند و این ارتباط در حوزه فروش هم می تواند یک انگیزه دیگر ایجاد می کند و این در حالی است که این ارتباط به تدریج باعث می شود موضوعاتی مثل بهبود استانداردهای روکش نیز دستخوش تحول شود، چراکه بجای سازمان استاندارد و نهادهای دولتی، شرکت های تایرساز رعایت حداقلی از استانداردها را برای روکش سازان اجباری می کند که این موضوعات همگی روی تداوم همکاری ها اثر مثبت دارد.

صنعت روکش، قطعه ساز نیست

مهندس حاتمی، از مدیران شرکت کن تایر و نماینده مدیرعامل این شرکت نیز در نشست کمیته علمی همایش صنعت روکش و بازیافت با تاکید بر این که در این صنعت باید فرهنگ کار تیمی تقویت شود، گفت: تجربه ای که در گذشته در انجمن بود باعث شد تا گرد هم آمدن اعضا نیازمند تشویق موثر باشد و هدف همایش باید تمرکز بر افرادی باشد که در این صنعت موثر هستند؛ همچون سازمان های مرتبط از جمله محیط زیست، سازمان مالیاتی، پلیس راهور و … که همگی باید در این امر دخالت داشته باشند و شرکت های روکش کار تحول در تصمیم گیری در این حوزه را مشاهده کنند.

وی با بیان این که متاسفانه بورس کالا و وزارت صمت، صنعت روکش را به عنوان جزئی از صنایع قطعه سازی محسوب می کنند، گفت: همین امر سهمیه مواد اولیه دریافتی این شرکت ها از بورس کالا را کاهش و تحت الشعاع رقابت سنگین قرار می دهد که باعث افزایش مداوم قیمت ها شده است.

وی ادامه داد: از سوی دیگر دولت به واردات تایرهای چینی ارز تالار اول تخصیص می دهد و این در حالی است که شرکت های تایرساز داخلی از تالار دوم ارز مورد نیاز خود را تامین می کنند و طبیعی است که این اقدامات روی قیمت تمام شده تولید در صنعت روکش نیز اثرات به مراتب بیشتری به همراه دارد.

به گفته مهندس حاتمی نکته قابل توجه دیگر ضرورت تبیین هزینه و فایده صنعت روکش برای بخش های مختلف مثلا حمل و نقل شهری است. متاسفانه بخش زیادی از تایرهای مورد نیاز این بخش از چین وارد شده و این در حالی است که حتی میزان واردات بیش از نیاز فعلی بوده و این موضوعات در مجموع ظرفیت های خالی را در صنعت روکش افزایش داده اند، درحالیکه استفاده از توان این بخش ها به شدت روی توجیه پذیری فرایند روکش در کشور اثرگذار است و اگر دولت سازمان های زیرمجموعه خود را ملزم کند تا درصدی از تایرهای خود را به روکش اختصاص دهند، بخش مهمی از این صنعت با رونق روبرو می شود و این در حالی است که استانداردهای تایرهای روکش بسیار قوی هستند.

وی افزود: از سوی دیگر سازمان محیط زیست تایر را به عنوان یک زباله صنعتی تلقی می کند و همین امر باعث شده تا نه تنها قائل به معافیت های مالیاتی و عوارضی نباشد، بلکه حتی بر آن مالیات وضع کند. درحالیکه اگر محیط زیست تایر کارکرده را به عنوان زباله عادی تلقی کند، می توان اقدامات مفیدی در ارتباط با بهبود مسیر همراه سازی این سازمان ها با صنعت انجام داد.

تایرسازان دست از سر روکشی ها بردارند

در این نشست، مهندس محسن ثباتیان، مدیرعامل شرکت روکش تایر آتور با بیان این که این صنعت نیازی به حمایت صنعت تایر ندارد و به خودی خود توانایی فعالیت به صورت مستقل را دارد گفت: تنها درخواست ما این است که شرکت های تایرساز دست از سر ما بردارند، زیرا بزرگترین مشکل ما منجیدهایی است که شرکت های تایرساز تولید و در اختیار ما قرار می دهند که اغلب قابلیت روکش ندارند.

وی با بیان این که ما نیازی به مواد اولیه شرکت های تایری نداریم، گفت: تکنولوژی این شرکت ها را هم نمی خواهیم و معتقدم این صنعت از صنعت تایر جداست و ربطی به هم ندارند.

ثباتیان با بیان این که برخلاف همه جای دنیا، در ایران شرکت های روکش باید مالیات بدهند افزود: یعنی مهمترین سازمانی که برای مجوزها جلوی ما می ایستد سازمان محیط زیست است، درحالیکه ما محیط زیستی ترین شرکت های صنعتی هستیم.

این فعال صنعت روکش با اشاره به همایش صنعت روکش که بهمن ماه به همت انجمن زنجیره ارزش صنایع لاستیک برگزار می شود گفت: در این همایش موضوعات متفاوتی قابلیت طرح دارد که مسایل مبتلابه مالیاتی و محیط زیستی از جمله این موضوعات هستند.

وی با اعلام آمادگی برای دعوت از مدیران سازمان امور مالیاتی در همایش پیش رو اظهار امیدواری کرد این همایش زمینه ساز اتحاد شرکت های روکش شود تا به این ترتیب بتوان کارهای بزرگی برای آینده این صنعت انجام داد که لازمه این امر، حضور شرکت های بزرگ این صنعت است که امیدوارم انجمن زنجیره ارزش صنایع لاستیک بتواند شرکت های روکشی را دور هم جمع کند و ما آمادگی آن را داریم که همه جوره حمایت کنیم تا مشکلات این صنعت برطرف شوند.

فعالیت شرکت های روکشی در همکاری با تایرسازان

مهندس افخمی، مدیرعامل شرکت بازیافت تدبیر تایر در این نشست با بیان این که تایر یک کالای استراتژیک است که علاوه بر مسئولیت های اجتماعی، مسئولیت های حقوقی مشخصی در همه جای دنیا بر آن مترتب است، گفت: تایری که در روکش استفاده می شود به هر حال متعلق به یک برندی است و اگر اتفاقی برای تایر روکش بیفتد، پلیس باید بتواند سهم شرکت تایرساز و سهم شرکت روکشی را در تعیین خسارت برآورد کند.

وی با اشاره به این که من معتقدم اولا شرکت های روکشی باید ذیل یک اساسنامه که در لوای یک کارخانه تایرسازی هماهنگ شوند، از مزایای تکنیکالی، فنی، تحقیقاتی و … این شرکت ها در راستای بهینه سازی فعالیت شرکت های روکش ساز بهره مند شوند و در بخش های اجتماعی نیز به جامعه کمک کنند و خود را در قبال استانداردهای محصول تولیدی خود پاسخگو بدانند، ادامه داد: ما در تدبیر تایر در حوزه بازیافت هم با تولید ریکلیم آمادگی داریم در خدمت شرکت های روکشی باشیم.

سازمان های دولتی در تضاد با صنعت روکش

مدیرعامل شرکت روکش سمنگان در نشست کمیته علمی همایش صنعت روکش و بازیافت که قرار است در بهمن ماه به همت انجمن صنفی زنجیره ارزش صنایع لاستیک کشور برگزار شود، با اشاره به این که پیش از این انجمن روکش را تشکیل دادیم و برخی شرکت های این حوزه نیز حضور داشتند، اما به سرانجامی نرسید و دلایل این موضوع هم عارضه یابی نشد، گفت: متاسفانه صنعت روکش به عنوان یک صنعت جانبی توسط تایرسازان و مدیران دولتی دیده می شود و به عبارتی از بالا به این صنعت توجه می شود.

مهندس حسین زاده، با بیان این که همین حالا سازمان محیط زیست 2 در هزار از شرکت های تایرساز برای موضوع بازیافت و روکش دریافت می کند، ادامه داد: طبق قانون باید این رقم به شرکت های بازیافت برگردد، اما این اتفاق نمی افتد و سازمان های دولتی مانند سازمان محیط زیست و مالیات به بهانه های واهی از اجرای قوانین سر باز می زنند، درحالیکه طبق استانداردهای صنعت تایر، موضوع روکش تایر در همه جای دنیا از اعتبار زیادی برخوردار است.

این فعال صنعت روکش تایر با اشاره به این که متاسفانه قوانین در کشور اجرا نمی شوند و همین امر باعث می شود فعالان این صنعت از پیگیری این موضوعات دلسرد شوند، گفت: صنعت روکش حاشیه سود چندانی ندارد و تقریبا همه شرکت های روکش با زیر 50 درصد ظرفیت خود فعالیت می کنند و کل روکشی هم که در کشور ما صورت می گیرد، به ده درصد تایرهای کار کرده در کشور هم نمی رسد.

وی ادامه داد: از سوی دیگر برخی افراد وارد این صنعت شده اند که هیچ زمینه و سابقه ای در این حوزه نداشته اند و با عملکرد بد خود ذهنیت جامعه را نسبت به صنعت خراب کرده اند. این در حالی است که زمانی رییس جمهور آمریکا سوار هواپیمایی می شود که تایر آن روکشی است و بسیاری از شرکت های دولتی موظفند تایرهای روکشی استفاده کنند، اما در ایران هیچ نهاد دولتی از تایر روکش استفاده نمی کند.

حسین زاده با بیان این که شرکت های روکش کار به هیچ جایی وصل نیستند و از رانتی استفاده نمی کنند و درنتیجه این چالش ها برای این شرکت ها بسیار جدی و بزرگ هستند، خواستار حمایت وزارت صمت، سازمان استاندارد، محیط زیست، دارایی و … از این صنعت صنعت شد و افزود: ما امضای معاون رییس جمهور را دارم که این شرکت ها معاف از مالیات هستند، اما سازمان امور مالیاتی زیر بار این تصمیم نمی رود.

وی با بیان این که استاندارد مربوط به معاینه فنی تایر اجباری است، گفت: متاسفانه در ایران این استانداردها شناخته شده نیستند و هنوز پلیس با استانداردهایی مثل شیار آج و … آشنا نیست و با این که باربری ها قبل از صدور بارنامه موظف به بازرسی تایر کامیون هستند، اما این اقدام هم جدی گرفته نمی شود و پلیس هم به استناد همین بازرسی از بررسی مجدد و یا جریمه کردن کامیون هایی که تایر آنها فرسوده است خودداری می کند.

به گفته او به هر شکل ممکن باید شرکت های روکش را تشویق کنیم دور هم جمع شوند و منافع مشترک در این صنعت را بار دیگر بررسی کنیم و افراد بدانند ارتباط شرکت های روکش در مسیر تخلیه اطلاعاتی یکدیگر نیست، بلکه در مسیر هم افزایی است.

به گفته او در حال حاضر تایرهای بایاس قابلیت روکش ندارند، ولی آیا شرکت های روکش ما حاضر به پذیرش این موضوع هستند، گفت: از سوی دیگر تایری می تواند وارد کشور شود که استانداردهای مشخصی داشته باشد. باید بررسی کنیم اگر سهم روکش از 10 به 20 درصد برسد، چه اثری روی قیمت تایر نو می گذارد؟ باید همه این موضوعات را در کنار هم بررسی کرد و لذا توصیه می کنم ارتباط شرکت های تایرساز و روکشی با هم در ارتباط باشند.

به گفته مدیرعامل شرکت روکش سمنگان، شرکت های روکشی به عنوان صنعت قطعه ساز محسوب می شوند و این موضوع روی تامین مواد اولیه اثر گذاشته است. همین امر باعث شده قیمت تمام شده تایرهای روکش از تایرهای نو بیشتر شود و در نتیجه تولید روکش را در کشور توجیه ناپذیر کرده است.

تعداد شرکت های روکش تایر در کشور مشخص نیست

مهندس ناصر نصری، صاحبنظر صنعت تایر و روکش با تاکید بر اهمیت موضوع محیط زیست و بازیافت تایر، با بیان این که متاسفانه حتی در صنعت تایر نیز آمار و اطلاعات کافی در دست نیست، گفت: این چالش جدی در حوزه صنعت روکش تایر شدیدتر است و حتی مشخص نیست چه تعداد شرکت روکش تایر در این کشور فعالیت دارند.
وی با بیان این که چه در حوزه تایر و چه صنعت روکش متاسفانه سیاست گذاری های صنعتی در کشور، بر اساس اصول درستی صورت نمی گیرد، با انتقاد از طولانی شدن طرح های توسعه در صنعت تایر و تحمیل هزینه های ناشی از آن گفت: متاسفانه اتحاد اعضا، انجمن قوی، نظارت موثر، کیفیت و قیمت و … در این صنعت دارای اشکال است و این روند می تواند برای صنعت خطرآفرین باشد و از افراد دلسوزی هم که در صنعت پیگیر مشکلات هستند و انتقاد می کنند استقبال نمی شود.

مهندس نصری با بیان این که اطلاعات کافی از موضوع روکش در دست نیست و معلوم نیست سالانه چه میزان تایر روکش می شود و چه میزان به بازار منتقل می شود، گفت: اولا با موازی کاری به جایی نمی رسیم. موازی کاری انجمن ها و منفعل بودن مرکز تحقیقات لاستیک در وظایفی که بر عهده دارد، موضوعاتی است که با آن درگیر هستیم و مباحث علمی و اقتصادی موثری در این مرکز مشاهده نمی کنیم.

به گفته او ما سال ها در این صنعت تلاش کردیم و با افراد مختلف در انجمن ها صحبت کردیم. صنعت روکش در کل به چهار موضوع اصلی یعنی مواد اولیه، تکنولوژی، منجید مناسب و تست کیفیت نیاز دارد، اما چرا اتفاق موثر و مثبتی در این صنعت نمی افتد؟

وی با انتقاد از روش های اشتباه روکش کردن در صنعت افزود: سال ها است که این صنعت در این کشور آغاز به فعالیت کرده، اما چه نقش و جایگاهی در بازار و صنعت دارد و چه پیشرفتی حاصل شده است؟

وی با بیان این که روکش کاران باید وارد موضوع شوند، افزود: وجود یک مسیر راه برای این صنعت که در درجه اول شامل گردآوری روکش کاران و دوم جمع آوری اطلاعات ضروری است، مهم است. این که چه حجمی از تایر در سال در محیط زیست رها می شود و در بدبینانه ترین حالت چند درصد قابلیت روکش دارد و چه میزان از این تایرها سواری، باری و … هستند و از تایرهای فرسوده چه میزان مواد بازیافتی قابل حصول است، همگی موضوعاتی هستند که باید مشخص شود.

وی با بیان این که با این اطلاعات می توان با مشخص شدن سهمیه هر شرکت روکش، چند شرکت روکش ساز توسط یک کارخانه تایرسازی مورد حمایت قرار گرفته و از نظر دانش فنی، خدمات، مواد اولیه، تکنولوژی، منجید مناسب و … تحت قراردادهای مشخص فعالیت کنند که این می تواند بخشی از مشکلات را در مجموعه صنعت برطرف کند.

این کارشناس صنعت تایر با بیان این که پیش از این به همراه سرکار خانم کلهر و مهندس تفرشی جلسه ای با رییس سازمان محیط زیست به عنوان معاون رییس جمهور برگزار کردیم افزود: در آن جلسه از ما خواستند یک پروپوزال دو صفحه ای برای صنعت روکش تهیه شود و در اختیار این نهادها قرار بگیرد تا کمیته ای برای رفع این چالش ها ایجاد و تامین مواد اولیه، الزام پلیس راه و تایرسازان به اهمیت دادن به موضوع روکش و … تسهیل شود، اما متن پروپوزال را چه کسی باید تهیه کند و کدام نهاد یا انجمن در این امر دخیل است؟

وی با بیان این که شرکت های روکش می گویند مشکل ما با منجید شرکت های تایرساز است و این یعنی شرکت های روکش و تایرساز باید با هم در ارتباط موثر باشند ادامه داد: این را نیز باید در نظر بگیریم که بسیاری از شرکت های کوچک، درگیر مواد اولیه، تکنولوژی و … هستند و فقط نباید به شرکت های بزرگ نگاه کرد و باید کل زنجیره را در یک قاب دید.

به گفته وی، منظور ما از حمایت شرکت های تایرساز از شرکت های کوچک صنعت روکش، مباحث مدیریتی نیست، بلکه مسایل حمایتی در بخش هایی است که نیاز دارند تا بتواند به تقویت این صنعت منتهی گردد.

وی افزود: در ارتباط با قیمت فروش، فرهنگ جامعه نسبت به صنعت روکش و … اطلاعاتی در دست نیست و این وضعیت نیازمند یک نقشه راه است که از دولت و سازمان ها و نهادهای مرتبط چه انتظاری دارند؛ مالیات، ماده اولیه، منجید، منابع مالی، تکنولوژی، استاندارد و هر چیز دیگری باید در این پروپوزال دیده شود و با پیگیری مستمر، این موضوعات به نتیجه برسند.

مهندس نصری پیشنهاد کرد: در درجه اول یک مهندس صنایع باید حتی به صورت تئوری به این موضوع بپردازد که چند درصد از تایرهای موجود قابلیت روکش دارند و به این ترتیب منافع ناشی از این اقدام مورد بررسی قرار گیرد و مثلا بررسی شود که چه میزان ارز پس انداز می شود و یا صنعت روکش چه میزان روی تصادفات جاده ای و …. اثرگذار است./ مجله لاستیک