میشلن اعلام کرد از این پس در تایرهای خود از تراشه RFID استفاده می‌کند؛ فناوری‌ای که به هر حلقه لاستیک یک هویت الکترونیکی منحصربه‌فرد می‌دهد. اما آیا این تراشه به معنای ردیابی دائمی رانندگان است؟
به گزارش پارس تایر، دیجیتالی‌سازی دیگر محدود به خودروهای متصل و سامانه‌های پایش نیست و حالا به لاستیک‌ها رسیده است. شرکت میشلن (Michelin) رسماً تأیید کرد که فناوری شناسایی با فرکانس رادیویی یا RFID را وارد خط تولید تایرهای خود کرده؛ تحولی که هر تایر را به یک محصول هوشمند و قابل رهگیری در تمام طول عمر تبدیل می‌کند.
این خبر در همان ساعات اول با یک سؤال جنجالی همراه شد: آیا تایرها حالا می‌توانند راننده را ردیابی کنند؟
ماجرای تراشه RFID در تایر میشلن چیست؟
به گفته میشلن، یک تراشه به همراه آنتن RFID در میان لایه‌های محافظتی لاستیک و در جریان فرآیند تولید جاسازی می‌شود. این تراشه دارای یک شناسه اختصاصی و قفل‌شده است که تا پایان عمر تایر تغییر نمی‌کند و از سه بخش تشکیل شده:
- شناسه سازنده
- کد محصول
- شماره سریال منحصربه‌فرد
به زبان ساده، هر حلقه تایر از این پس مثل یک انسان، شناسنامه مستقل دارد. با نزدیک کردن دستگاه خوانشگر مخصوص، اطلاعاتی مانند برند، مشخصات فنی، سایز تایر و سوابق آن در یک لحظه قابل شناسایی است؛ قابلیتی که برای تولیدکننده، شبکه توزیع، تعمیرگاه‌ها و مراکز بازیافت حیاتی است.
آیا لاستیک میشلن شما را ردیابی می‌کند؟
میشلن به صراحت به این نگرانی پاسخ منفی داده است. هدف این فناوری، شناسایی خودِ تایر است، نه ردیابی خودرو یا مالک آن.
مهم‌ترین دلیل این اطمینان، نوع تراشه است. تراشه به‌کاررفته از نوع غیرفعال (Passive) است و هیچ باتری داخلی ندارد. این تراشه فقط زمانی فعال می‌شود که یک دستگاه خوانشگر در فاصله بسیار نزدیک قرار بگیرد و انرژی لازم را از طریق امواج رادیویی به آن برساند.
طبق توضیحات سازمان ایمنی ترافیک آمریکا (NHTSA)، این تراشه‌ها قادر نیستند به‌صورت مستقل سیگنال ارسال کنند یا موقعیت مکانی خودرو را مخابره کنند. پس خبری از جاسوسی و ردیابی لحظه‌ای در میان نیست.
تفاوت RFID با سنسور باد لاستیک چیست؟
نکته‌ای که بسیاری از کاربران با آن اشتباه می‌گیرند، تفاوت RFID با حسگرهای واقعی تایر است. تراشه RFID به‌تنهایی نمی‌تواند فشار باد، دما یا میزان سایش آج را اندازه‌گیری کند.
سنسورهای هوشمندی که این داده‌ها را ثبت می‌کنند، قطعات جداگانه‌ای هستند و معمولاً با فناوری‌هایی مانند بلوتوث کم‌مصرف (BLE) کار می‌کنند. وظیفه RFID فقط «معرفی هویت تایر» است، نه پایش لحظه‌ای عملکرد آن.
کاربرد تراشه تایر؛ از کارخانه تا بازیافت
میشلن برای این شناسنامه دیجیتال، سه کاربرد کلیدی را هدف گرفته است:
۱. تحول در زنجیره تأمین و کنترل کیفیت
تولیدکنندگان سالانه میلیون‌ها حلقه تایر در کارخانه‌های مختلف تولید می‌کنند. شناسه دیجیتال امکان رهگیری دقیق هر تایر از لحظه تولید تا تحویل به مشتری را می‌دهد؛ موضوعی که دقت کنترل کیفیت و مدیریت موجودی انبار را متحول می‌کند.
۲. خدمات پس از فروش سریع‌تر
وقتی تایر برای تعمیر، بازدید فنی یا استفاده از گارانتی به نمایندگی مراجعه می‌کند، دیگر نیازی به بررسی‌های زمان‌بر نیست. ثبت سوابق سرویس، مدیریت گارانتی و اجرای فراخوان‌های فنی در چند ثانیه انجام می‌شود.
۳. گام بزرگ به سوی اقتصاد چرخشی
صنعت تایر در سال‌های اخیر تمرکز ویژه‌ای بر بازیافت داشته است. با وجود هویت دیجیتال، هر تایر از زمان خروج از کارخانه تا زمان بازیافت قابل تفکیک و مدیریت است؛ اتفاقی که فرآیند تفکیک پسماند و بازیافت اصولی لاستیک را بسیار ساده‌تر می‌کند.
آینده صنعت تایر؛ هوشمندتر و شفاف‌تر
کارشناسان معتقدند RFID به‌زودی به استاندارد رایج صنعت تایر تبدیل می‌شود. رهگیری دقیق محصول، افزایش شفافیت زنجیره تأمین، تسهیل گارانتی و کمک به محیط‌زیست، دلایلی است که غول‌های بزرگ این صنعت را به سمت دیجیتالی شدن سوق داده است.
آنچه میشلن معرفی کرده، نه ابزار جاسوسی و نه سامانه ردیابی رانندگان، بلکه گامی مهم در مسیر هوشمندسازی تایر است؛ فناوری‌ای که بیش از آنکه مالک خودرو را زیر نظر بگیرد، به تولیدکننده کمک می‌کند چرخه حیات محصول را شفاف‌تر، دقیق‌تر و بهره‌ورتر مدیریت کند.